من قول میدهم پای قول هایم بمانم..

قول میدهم تا آخرین روز نفس کشیدنم ذوق آرزوهایم را داشته باشم..

قول میدهم اگرروزی آرزوهایم را درآغوش کشیدم اشک شوق امانم ندهد..

و چقدر شرمسارشود دنیا از ذوق و اشک های من..

شب داستانش جداست

از تمام ساعتهای روز ..

عمیق تر است

تنهاتر..

کشنده تر..

فریادش بیصداست..

و

شب زنده داران

غرق شدگانند..